leć do: Mirek Mularski

To tak na marginesie – Mirosław Mularski

Rzekłbym zajebiście,

ale boję się,

że podniesie się wrzawa strażników kultury języka.

Rzekłbym chwalebnie lub cudownie,

ale boję się,

że zastępy ateistów pogrążą mnie w ciemnościach ich sumienia.

Rzekłbym pięknie,

ale boję się,

że poeci zarzucą mnie gniotami wydumanych metafor.

Rzekłbym wspaniale,

ale boję się,

że młodzież utopi mnie w wapnie, by mogła się przyglądać w muzeum takiemu indywiduum.

Rzekłbym spoko, w porzo lub ok.,

ale nie powiem,

bo do mnie nie pasuje.

Powiem, więc bardzo dobrze

i jestem spokojny o to, że prostota bierze górę nad wydumaniem.

A tak na marginesie,

przecież muszę coś powiedzieć,

kiedy czymś się zachwycę, podniecę, zauroczę

lub też

jak kto woli,

mam ciśnienie. 

Gdańsk, grudzień 2007